Zasysająca czujka dymu (ang. Aspirating Smoke Detector, często oznaczana jako ASD) to urządzenie, które aktywnie pobiera powietrze przez sieć rur i analizuje je w komorze detekcyjnej. Pozwala wykryć bardzo wczesne stadium pożaru, często zanim dym stanie się widoczny.
Jakie są klasy czułości zasysających czujek dymu?
Norma PN‑EN 54‑20 definiuje trzy klasy czułości, które określają, jak wcześnie czujka potrafi wykryć dym:
Klasa A – najwyższa czułość, stosowana tam, gdzie wymagana jest bardzo wczesna detekcja, np. w serwerowniach, data center, pomieszczeniach o wysokiej wartości mienia.
Klasa B – wysoka czułość, odpowiednia dla hal, magazynów i obiektów przemysłowych, gdzie potrzebna jest szybka reakcja.
Klasa C – standardowa czułość, porównywalna do czujek punktowych, stosowana w typowych pomieszczeniach.
Każda klasa odpowiada innemu poziomowi wykrywania i dobiera się ją w zależności od wymagań obiektu oraz scenariusza pożarowego.
Jak działa zasysająca czujka dymu?
System składa się z:
jednostki detekcyjnej,
wentylatora zasysającego,
sieci rur z otworami poboru powietrza,
komory analitycznej (laserowej lub optycznej).
Powietrze jest stale pobierane i analizowane pod kątem obecności dymu.
W jakich obiektach stosuje się zasysające czujki dymu?
Najczęściej w miejscach wymagających bardzo szybkiej detekcji lub trudnych środowiskowo takich jak:
serwerownie, data center, UPS‑y,
muzea, archiwa, biblioteki,
chłodnie i mroźnie,
hale wysokiego składowania,
tunele kablowe,
obiekty zabytkowe,
szyby windowe.
Czy zasysająca czujka dymu wykrywa pożar szybciej niż czujki punktowe?
Tak — to najszybsza technologia detekcji dymu dostępna w SSP. Wykrywa:
dym niewidoczny gołym okiem,
dym rozcieńczony,
dym w bardzo wczesnej fazie tlenia.
Czy zasysająca czujka dymu może zastąpić czujki punktowe?
Tak — w wielu obiektach zastępuje je całkowicie, szczególnie:
w wysokich halach,
w chłodniach,
w serwerowniach,
w miejscach trudno dostępnych.
Klasa C z PN‑EN 54‑20 odpowiada skutecznością czujkom punktowym.